In de serie De Europese acht licht AZFanpage de acht tegenstanders uit die AZ bij de loting toegewezen kreeg. In deze aflevering reizen we naar het noordoosten van Engeland: Sunderland, voor veel Nederlanders de club van de Netflix-serie, voor de eigen aanhang veel meer dan dat. En voor wie een Engelse awayday op het lijstje heeft staan: dit is hem.
De club in drie verhalen
Het Stadium of Light staat op een oude kolenmijn. Op de plek waar tot 1993 de mijnwerkers van Monkwearmouth afdaalden, verrees in 1997 het stadion, en de naam is een eerbetoon aan de mannen die daar dagelijks uit het donker omhoogkwamen. Bij de ingang staat een reusachtige mijnwerkerslamp als monument. Voetbal en arbeid zijn hier nooit los van elkaar te zien.
Het tweede verhaal is 1973. Sunderland won als tweededivisionist de FA Cup door Leeds United, de topclub van dat moment, met 1-0 te verslaan. Doelman Jim Montgomery hield de beker binnenboord met een dubbele redding die in Engeland nog altijd wordt afgespeeld. Die stunt leverde ook de enige eerdere Europese campagne op: in het toernooi om de Europa Cup II van 1973/74 was Sporting na twee rondes de eindhalte. Hun laatste Europese uitwedstrijd was dus, uitgerekend, in Lissabon.
Verhaal drie is de wederopstanding. Wie Sunderland ‘Til I Die zag, weet hoe diep de club zat: twee degradaties op rij, jaren in League One, en toch elke week ruim 30.000 man op de tribunes. Via promotie keerde de club terug in de Premier League, en afgelopen seizoen werd Chelsea op de slotdag verslagen, goed voor de zevende plek en dit Europese ticket. Van de derde divisie naar de Europa League: daarom klopt dit verhaal zo.
De stad
Sunderland is een werkstad aan de rivier de Wear, groot geworden met scheepsbouw en steenkool en hard geraakt toen beide verdwenen. De voetbalclub is er het kloppend hart: het stadion telt bijna 49.000 plaatsen en zit ook nu vrijwel elke week vol. Verwacht geen Lissabon: dit is een awayday van pints, pies en mensen die je bij de eerste kennismaking “mate” noemen.
Wat je moet weten: een kilometer of twintig noordwestelijker ligt Newcastle, en de Tyne-Wear-derby is een van de giftigste rivaliteiten van Engeland. Veel bezoekers slapen vanwege het grotere aanbod juist in Newcastle, en dat kan prima, maar begin er in Sunderland niet over dat je daar zo’n leuk hotel hebt. De kust is dichterbij dan je denkt: de stranden van Roker en Seaburn liggen op wandelafstand van het stadion.
Eerder tegen AZ
AZ en Sunderland stonden nog nooit tegenover elkaar, en dat kon ook bijna niet: tussen 1974 en nu speelde Sunderland simpelweg geen Europees voetbal. Voor beide clubs is dit dus een primeur, en voor de thuisaanhang wordt elke Europese avond in het Stadium of Light een feest op zich. Reken op een vol huis en de beruchte Roker Roar.
Voor de meereizende supporter
De reis is verrassend makkelijk. Vanaf Schiphol vlieg je in ruim een uur rechtstreeks naar Newcastle, en vanaf daar brengt de Tyne and Wear Metro je in een klein uur naar Sunderland. Voor het stadion stap je uit bij halte St Peter’s, op zo’n tien minuten lopen van het uitvak. Let op na afloop: de halte Stadium of Light rijdt dan alleen noordwaarts richting Newcastle, St Peter’s alleen zuidwaarts richting het centrum van Sunderland.
Wie het echt goed wil doen, pakt de boot. Vanuit IJmuiden, voor de meeste AZ-supporters een half uur rijden, vaart DFDS elke avond een nachtboot naar Newcastle: eind van de middag aan boord, eten en slapen op zee, en de volgende ochtend leg je aan bij North Shields, vlak bij de stad. Het duurt langer dan vliegen, maar als groepsreis is dit de mooiste route, en je hebt er meteen het klassieke awayday-gevoel bij.
Budgettip: kijk ook naar een vlucht op Edinburgh. Daar vliegen KLM en easyJet zes keer per dag rechtstreeks vanaf Schiphol, vaak voor minder geld dan Newcastle. Vanaf Edinburgh Waverley rijden tientallen directe treinen per dag naar Newcastle, in anderhalf tot twee uur; wie vroeg boekt, zit voor minder dan een tientje in de trein. Op Newcastle Central stap je vervolgens over op de metro of de stoptrein naar Sunderland, dezelfde slotetappe als hierboven. Je maakt er meteen een Schots dagje van.
Het uitvak telt zo’n 3.000 plaatsen, hoog in de North Stand achter het doel. De ontvangst in de stad is gemoedelijk: de bezoekersgidsen raden de pubs in het centrum aan, waar gemengde groepen supporters normaal zijn, en dichter bij het stadion staan The Wheatsheaf en The Albion bekend als plekken waar uitsupporters welkom zijn. Grote risico’s kent deze trip volgens diezelfde gidsen niet; gezond verstand volstaat.
De reisinformatie van AZ zelf, over tickets en een eventuele combiregeling, volgt zodra de club die publiceert. Boek de vlucht niet te laat: Newcastle is geen grote luchthaven, en de wedstrijd staat al op 16 september 2026, meteen in de openingsronde.
