Het is nog te vroeg om echt te juichen, maar de transformatie die AZ heeft doorgemaakt na de dompers tegen Excelsior en Feyenoord is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Van een elftal dat zich (in feite al zeker een jaar) bij de minste of geringste tegenslag onder de voet liet lopen door zo’n beetje elke tegenstander is AZ een echte vechtmachine geworden. We zien al wekenlang een elftal dat elke tegenstander bij de strot wil pakken en nog mooier, een elftal dat dit ook negentig minuten lang vol wil houden. Verslappen is geen optie meer en je krijgt als supporter de indruk dat deze spelers meer van elkaar eisen dan we in jaren hebben gezien.
Vaak hoorden we mooie praatjes na een incidenteel goede wedstrijd of slappe excuses na weer een nederlaag tegen een willekeurige laagvlieger. Ondanks dat de ranglijst over het algemeen het nodige kon verhullen werd het chagrijn groter en groter. Het voetbal was vaak matig en als het al een keer goed was dan kreeg het sporadisch een goed gevolg. Het resultaat kunnen we elke twee weken zien. Het stadion is in de afgelopen jaren aardig leeggelopen en de voetballiefhebber bleef in tegenstelling tot de echte supporter liever thuis.
Als je een beetje om je heen luisterde was het helemaal niet zo ingewikkeld om de negatieve spiraal te doorbreken. Als het voetballend niet lukt dan moet je er als professional gewoon 100% opklappen en dat 90 minuten lang. Zo moeilijk lijkt dat niet zou je zeggen. Toch is dat wat te kort door de bocht en komt er in een teamsport meer bij kijken. Een team kan alleen winnen als iedereen hetzelfde doel voor ogen heeft en een team is alleen een goed team als spelers zichzelf niet groter maken dan de club. Juist daar lijkt dit jonge elftal een slag te hebben gemaakt. Van iedereen wordt verwacht dat taken worden worden uitgevoerd en verslapping lijkt niet te worden geaccepteerd.
Na Feyenoord is er een knop omgegaan en ik ben razend benieuwd hoe dat is gebeurd. Heeft er iemand met de vuist op tafel geslagen, hebben ze elkaar keihard de waarheid verteld of berust deze goede reeks zich op puur toeval doordat spelers wegvielen en ze vervangen zijn door spelers die op de een of andere manier beter functioneren in dit team? Ik ben geen trainer of echt voetbalkenner, dus ik zou er geen antwoord op kunnen geven, maar het is wel opvallend dat die wedstrijd het omslagpunt lijkt te zijn.
De woorden van toonbeeld van onverzettelijkheid Wout Weghorst na de wedstrijd tegen Almere City waren exemplarisch voor het huidige AZ. De aanvoerder gaf tegenover de camera’s van FOX Sports aan dat je kunt willen winnen, maar dat je ook ECHT kunt willen winnen. Dat ECHT willen winnen zien we vanaf de wedstrijd tegen FC Utrecht elke week en daar kan ik echt enorm van genieten. Natuurlijk is het niet altijd even goed, maar door met deze mentaliteit elke week 90 minuten lang alles te geven voor jezelf, je werkgever en de supporters kunnen deze jonge honden het stadion weer vol gaan spelen en dat zouden ze dan echt verdienen ook.
