AZ leed gister een zware nederlaag tegen FC Utrecht, en zeker in de eerste helft was het spel belabberd. Ondanks dat ik over het gehele seizoen genomen zeer tevreden ben over spelniveau van onze ploeg, lijkt het alsof we eens in de zoveel tijd een complete off-day hebben. Het zijn dan van de dagen waarop niks lukt, de goals heel makkelijk worden weggegeven en iedereen overal een stap te laat lijkt. Gistermiddag was weer zo’n dag. Met Celso Ortiz ontbreekt er al een tijdje een belangrijke schakel in het elftal, en als dan ook Gudelj en Henriksen niet op de toppen van hun kunnen spelen wordt de ploeg geheel overlopen.
Slap middenveld
Het was dan ook niet geheel toevallig dat het middenveld gister de meeste schuld leek te hebben aan de zeperd in de Domstad. Mijn verbazing was dan ook groot dat de complete voorhoede werd gewisseld in de rust. Natuurlijk, ze speelden verre van briljant, maar waren het niet de middenvelders die hun man kinderlijk eenvoudig lieten lopen bij de eerste twee tegentreffers? Al binnen een minuut mocht Willem Janssen van Markus Henriksen ongehinderd het strafschopgebied binnenlopen en raak koppen. Ook bij de tweede treffer stapt de Noor te laat in waardoor Diemers zijn tweede treffer van het seizoen binnen kon knallen. Ironisch genoeg zijn tweede wondergoal, beide tegen AZ. Dat zegt ook wel weer wat.
Structureel incident
Enige kleine lichtpuntje is dat dit soort nederlagen niet wekelijks voorkomen, maar helaas zien we ze wel eens in zes a zeven wedstrijden voorbij komen. Het lijkt erop alsof de ploeg bij herhaaldelijk succes zichzelf gaat overschatten. Wij hebben een prima ploeg, maar dan wel als iedereen zich maximaal inzet. Verslappen er een aantal schakels, dan blijft er weinig meer over van de Alkmaarse vechtmachine. Zeker als het zoals gister ook nog eens bepalende schakels waren die het af lieten weten. In Groningen was Henriksen het toonbeeld van veerkracht, en heerste de Noor op het middenveld. Gister liet hij het lopen, met fatale gevolgen voor zijn ploeg. Juist van zulke spelers verwacht ik meer. Jongens als Henriksen, Gudelj, Gouweleeuw en Poulsen dienen als kapstok voor de jonge gasten. Een Dos Santos moet zich kunnen optrekken aan de meer ervaren spelers. Van een achttienjarige jongen kunnen we namelijk niet verwachten dat hij het elftal even bij de hand neemt.
Oplossing
Een oplossing voor het geheel lijkt moeilijk te vinden. Ik denk dat het terecht is om te stellen dat onervaren spelers met pieken en dalen presteren. De staf valt in deze niet heel veel te verwijten naar mijn mening. Switchen naar een ander systeem was geen oplossing, daar we in Alkmaar met een 4-4-2 systeem ook kansloos ten onder gingen tegen Utrecht. Aan de andere kant denk ik ook niet dat het team op een andere wijze is geprepareerd door de coaches. Zolang de ploeg dus geen reeks lamlendige wedstrijden op de mat legt wil ik de technische staf de schuld niet geven. Wat wellicht een oplossing kan zijn is het zorgen voor voldoende ervaring in het team. Ik sta vierkant achter het huidige beleid van het opleiden van talenten, alleen heb je wel ervaren krachten nodig om die talenten tot volle wasdom te laten komen.
Ervaren mentoren
Een ervaren teamgenoot kan soms vele malen belangrijker zijn dan een trainer. Jongens die elkaar onderling corrigeren op trainingen en in wedstrijden, spelers die hun waardevolle ervaring kunnen delen, en spelers tegen wie de jongeren opkijken zijn essentieel in mijn beleving. Ik ben derhalve ook van mening dat een mix van zeven talenten en vier ervaren krachten voor een ideale balans zal zorgen. Komende zomer verlies je met Esteban en Gudelj al twee redelijk ervaren krachten in de as, daarbij is het ook aannemelijk dat Wuytens zijn conclusies zal trekken en zijn heil elders zal zoeken. Zijn actieve rol in het veld lijkt namelijk uitgespeeld.
De vraag is dan ook hoe je dit gaat oplossen. In principe zou je Esteban en Gudelj kunnen vervangen door Rochet en Van Overeem. Is dit echter wel de meest verstandige oplossing? Je legt op die wijze wel heel veel druk op de schouders van Gouweleeuw en Henriksen als dragers van het team. Mijn suggestie is dan ook om in ieder geval twee ervaren rustpunten te halen, jongens op wie het elftal terug kan vallen. In Breda en Arnhem zijn die twee kandidaten in de personen van Room en De Zeeuw gratis op te halen. Een iets duurdere optie zou wellicht een rentree van Stijn Schaars zijn, alleen ligt de oud-captain na de zomer nog vast in Eindhoven. Bovendien zal hij ook een riant salaris verlangen, waardoor die terugkeer een stuk minder waarschijnlijk lijkt. Het zal komende zomer dan ook interessant worden om te zien hoe de technische leiding gaat inkopen. Gaat het vol voor de jeugd, met alle ups en downs die daarbij horen, of worden er wat ervaren jongens aangetrokken?
