Gister leed AZ alweer de derde nederlaag van de competitie en staat het na zes speelrondes op een veertiende positie op de ranglijst. Een regelrechte wanprestatie als je kijkt naar de tegenstanders die de ploeg heeft getroffen. Ajax thuis op de eerste speeldag kan altijd verloren worden, vervolgens trof het echter zwakke broeders als De Graafschap, Willem II, Excelsior en Roda JC. Een rijtje tegenstanders waar je eigenlijk minimaal tien punten tegen moet halen. Het werden er slechts vijf.
Zorgwekkender is wellicht het spelniveau en het gebrek aan scorend vermogen. Enkel NEC, De Graafschap, Cambuur en Willem II hebben minder gescoord dan AZ. Met de kanttekening dat de twee laatste ploegen al een pittig programma achter de rug hebben. Voldoende zorgen dus, eens te meer omdat er geen verbetering in het spel lijkt te zitten. Elke week zien we hetzelfde plichtmatige voetbal in eredivisie.
Helemaal raar is dat overigens niet. AZ heeft een jonge ploeg met veel nieuwelingen, dus het is niet verrassend dat de automatismen ontbreken. Wat ik wel opvallend vind is dat Van den Brom elke week een sterk gewijzigd elftal het veld instuurt. Niet alleen zijn de namen anders, ook wordt er regelmatig in een andere formatie gespeeld. In Europa werd er al geregeld in een 5-3-2 opstelling aangetreden, terwijl de ploeg in de competitie zowel 4-4-2 als 4-3-3 speelde. Hoe verwacht je dan ooit dat het een ingespeeld team wordt?
Duidelijkheid
Vooral jongelingen hebben behoefte aan vertrouwen en duidelijkheid. Een groot talent als Dabney dos Santos kan geen slechte wedstrijd spelen of hij zit de volgende wedstrijd weer op de bank. Dat kan toch nooit positief werken voor zo’n jongen? Hij laat namelijk bij vlagen zien het wel te kunnen. Hetzelfde geldt voor Joris van Overeem, Tankovic en Haye. Van alle talenten was Haps wellicht het grootste vraagteken voor het seizoen. ‘Zou hij het niveau wel aankunnen?’, was de algemene gedachte. En wat blijkt, tot zijn blessure ging hij met de week beter spelen. Puur omdat hij gewoon een serie wedstrijden kon spelen.
Aan de andere kant krijgen twijfelaars als Johansson en Hupperts alle kansen. Hupperts toont sinds zijn komst aan dat hij gewoon niet het vereiste niveau heeft voor AZ, of het niveau dat het nastreeft althans. Het ziet er allemaal heel enthousiast uit maar het is vrij blind en met weinig technisch vernuft. Laat Dos Santos gewoon tien wedstrijden op zijn positie spelen.
Prioriteiten
Mattias Johansson is een ander probleemgeval. De Zweed is na dit seizoen transfervrij en weigert bij te tekenen. Van den Brom lijkt ook te twijfelen, daar hij gister begon met Lewis en eerder ook al Luckassen heeft uitgeprobeerd als rechtsback. Luckassen geeft echter zelf aan zich prettiger te voelen als centrale verdediger en Lewis is bij zijn debuut als verdediger geblesseerd geraakt.
Het zet mij aan het denken waarom er van een nieuwe rechtsback geen prioriteit is gemaakt afgelopen zomer. Waarom een transfersom ophoesten voor Rienstra terwijl zijn positie al redelijk bezet is? Begrijp me niet verkeerd, Rienstra is een uitstekende speler, ik vond een speler op zijn positie echter geen prioriteit hebben. Als je dan toch een speler wil hebben op die positie dan had je in het transfervrije circuit kunnen kiezen voor De Zeeuw of Maduro en de transfersom kunnen bewaren voor een fatsoenlijke back.
Keepersprobleem
Ander probleem is de doelman. Rochet heeft nu een wedstrijd of twintig gekeept en heeft mij nog allerminst kunnen overtuigen. De Uruguayaan maakt zelden een knappe redding en bij veel tegengoals vraag je je af of hij niet meer had kunnen doen. Zo ook gister weer. Verder staat de organisatie bij standaard situaties structureel verkeerd. Niet dat de keeper daar geheel verantwoordelijk voor is, maar wellicht dat een ervaren keeper die Nederlands spreek wel kan helpen. Gelukkig hebben we die op de bank zitten, alleen is de vraag wanneer Van den Brom daar nu eens een wijziging doorvoert.
Complex
Al het bovenstaande geeft naar mijn mening aan dat het probleem iets complexer is dan alleen de bereidwilligheid van de spelers. Mij lijkt het voor essentieel dat er duidelijkheid komt. Welk systeem gaan we spelen, wat wordt de spelopvatting, waar liggen de prioriteiten op de transfermarkt etc. Tuurlijk kan je je incidenteel wel eens aanpassen aan een tegenstander, maar Co Adriaanse heeft aangetoond dat zoiets eigenlijk niet nodig is. Talloze keren werden wij in Europees verband kansloos geacht, maar net zovaak wisten wij de opponent te verrassen met aanvallend pressie voetbal.
Mijn advies aan de technische staf is dan ook om op korte termijn knopen door te hakken. Zeker ook omdat er met het dubbele programma nauwelijks tijd is om nieuwe systemen in te slijpen. Oh ja, en Mounir moet zo snel mogelijk aangetrokken worden. El Hamdaoui op 75% van zoals we hem kunnen legt er in de huidige eredivisie lachend twintig in. Dat is ook wel lekker voor jongens als Tankovic, Janssen en Dos Santos, dan ligt de druk voorin niet meer alleen op hun schouders.
