Ron Vlaar zette vandaag zijn eerste stappen op het trainingsveld bij AZ. De oud-verdediger van de Alkmaarders gaf na afloop tegen RTV-NH aan dat het best wel weer even aanklampen was. “Dit was mijn eerste volledige groepstraining dus dat was weer een hele nieuwe prikkel. Dat is ook wel weer even omschakelen.” Gevraagd naar zijn plannen voor de komende tijd gaf Ron Beton aan nog geen concrete planning te hebben: “Ik ga nu lekker meetrainen en hopelijk ondervind ik daar geen problemen van. Wat er daarna gebeurt zien we wel verder.”
Waar zijn toekomst ligt als hij eenmaal fit is weet de stopper nog niet. “Ik ben er nog niet mee bezig. Fit worden is voor mij de prioriteit. Naarmate ik fitter word ga ik daar wel meer over nadenken, maar dat schuif ik nu nog even voor me uit.” Of hij het voorbeeld van El Hamdaoui gaat volgen laat hij in het midden. “Ik kan daar nu geen positief antwoord op geven, maar dat kan ik op geen enkele club. Het geeft de club natuurlijk een boost dat Mounir hier nu getekend heeft maar of dat ook voor mij van toepassing gaat zijn weet ik nog niet.”
Vervelend vertrokken
Vele supporters zijn de manier waarop Vlaar is vertrokken naar Feyenoord nog niet vergeten, daar is hij zichzelf ook van bewust: “We hoeven dat niet onder stoelen of banken te schuiven, ik ben op een vervelende manier weggegaan. Dat was voor niemand goed. Niet voor de club, niet voor mij en dat was ook niet leuk. Inmiddels is dat bijna tien jaar geleden. Ik heb hier wel een mooie periode gehad en uiteindelijk een andere keuze gemaakt. Als me hetzelfde zou overkomen als toen dan zou ik daar nu absoluut anders mee omgaan. Dat heeft ook met leeftijd te maken. Ik snap ook best dat de supporters dat niet vergeten zijn en dat hoeft ook niet. Ik ben hier nu met goede intenties en ik hoop mijn bijdrage te kunnen leveren aan het proces hier bij AZ. In eerste instantie door te trainen.”
Dankbaar
Gevraagd naar wat er toen precies fout ging was de Hensbroeker duidelijk: “Toen was ik jong en dan laat je je sneller leiden door emoties. Ik denk dat als iedereen daar op terugkijkt dat er meerdere dingetjes zijn fout gegaan, zeker niet alleen bij mij maar dat is geweest. Nogmaals, vergeten kan je dat natuurlijk nooit maar vergeven is een ander ding. Daar zit nu zo’n lange tijd tussen. Ik ben heel erg dankbaar dat ik hier mag trainen, dat geeft me een heel fijn gevoel. Ik voel me mee dan welkom en dat is prettig.”
