We schrijven 11 augustus in het jaar 2007. Marco Materazzi, de man die zijn Franse collega Zinedine Zidane een rode kaart aansmeerde in de WK-finale een jaar eerder, inspecteert een Alkmaars veld. Naast hem kijken Zlatan Ibrahimovic en Christian Chivu vermaakt om zich heen. AZ neemt het op tegen Internazionale, in een spectaculair oefenduel. De ploeg van trainer Louis van Gaal wint de krachtmeting met 4-2 en de Italianen druipen af. Eén uitgezonderd.
Als kleine jongen was Graziano Pellè al verknocht aan Internazionale. Bijzonder was het daarom ook dat hij uitgerekend tegen zijn jeugdliefde mocht debuteren op Nederlandse bodem. Een uniek moment voor een nog jonge speler die door AZ werd ontdekt op een internationaal jeugdtoernooi in Nijmegen. Dat het om een oefenduel ging, mocht de pret dan ook niet drukken. Toch had het nog zoveel mooier kunnen zijn, als Pellè zijn entree had bekroond met een treffer. Oog in oog met de uitkomende Inter-goalie Julio Cesar faalde de Italiaan. Haris Medunjanin had de spits nog wel zo goed bediend, maar zag zijn assist verijdeld worden door het verwarde vizier van zijn ploeggenoot. Het bleek de carrière van Pellè bij AZ in een notendop.
Inter geknakt
Ondanks dat het maar een oefenpot is, maakt AZ die schemerige zondagmiddag een fenomenale indruk. De equipe die in het voorgaande seizoen op het laatst naast alle hoofdprijzen greep, oogt gretig en vol zelfvertrouwen. Vlak voor rust staan de Alkmaarders op een 3-1 voorsprong tegen de meervoudig Champions League-winnaar. Gretar Steinsson (kopbal) en twee keer Simon Cziommer (intikker en schot) maken de doelpunten. De bezoekers uit Milaan krijgen alle hoeken van het veld te zien, en lijken in niets op een Europese gigant.
In Alkmaar zijn alle ogen vooral gericht op een ‘nieuwe Afonso Alves’. Dat moest Ariclenes da Silva Ferreira zijn. Een kleine spits uit Brazilië die via Fortaleza faam maakte in Europa bij het Zweedse Kalmar FF. Hij neemt de vierde treffer van het elftal van Louis van Gaal voor zijn rekening. Op de tribune is zelfs al een spandoek te vinden waarop de naam van de veelbelovende nieuwkomer prijkt. In de Braziliaanse kleuren. Die van Italië zijn nergens te bekennen. Althans, bijna nergens. Op het shirt van Internazionale prijkt een rood-wit-groen schild dat de recent behaalde scudetto belichaamt.
In de schaduw van Ari loopt Pellè warm langs de zijlijn. Een sierlijke speler die in eigen land wordt betiteld als toptalent van de Azzuri, zoals het Italiaanse voetbalelftal ook wel genoemd wordt. En dat allemaal door een ‘panenka’ in het Goffertstadion. Het veelbelovende talent Pellè kwam voor het enorme bedrag van ruim 6 miljoen euro over van Lecce. In Alkmaar moest hij de naar PSV vertrokken Danny Koevermans doen vergeten.
Geen dikke Van Dale voor Pellè
Bij AZ is Pellè het lachertje van de selectie. Vaak krijgt hij speelminuten, maar nog vaker stelt hij teleur. Het heeft er zelfs schijn van dat de spits van aluminium raken een vaste hobby heeft gemaakt. Waar het mikken op paal of lat vaak als ‘pure pech’ wordt betiteld, is het bij Pellè volgens de publieke opinie vooral een ‘gebrek aan specialisme’.
In zijn eerste seizoen op Nederlandse bodem komt Pellè in 27 duels drie keer tot scoren. Een tegenvallende statistiek voor iemand die van zichzelf geen Nederlands hoeft te leren, omdat hij er zeker van is binnen twee jaar in een grotere competitie te gaan voetballen. Het tekent de ambitie van de spits om de top te halen, al is het volgens velen vooral hoogmoed. Pellè vindt zichzelf vooral heel erg goed is de Nederlandse gedachte.
Pellè ondervindt bij AZ hevige concurrentie. Zo wordt hij in Alkmaar omringt door klasbakken als Mousa Dembélé, Mounir El Hamdaoui, Jeremain Lens en Ari. El Hamdaoui werd nota bene op de valreep overgenomen van Willem II, omdat de Italiaan de verwachtingen niet kon waarmaken. De Marokkaan scoort wél, met name in het kampioensjaar 2008/2009, het tweede seizoen van Pellè in de kaasstad. Op dat moment staat een carnavalskraker van De Gebroeders Ko hoog in de nationale hitlijsten. ‘Schatje mag ik je foto’, heet het feestnummer. AZ-supporters gunnen hun clubtopscorer een eigen song en al snel galmt het ‘Mounir scoor nog een goaltje, scoor nog een goaltje voor mij’, door de stadions waar AZ haar voetbalkunsten toont. De versie van Pellè is een ludieke, die voor het eerst wordt ingezet in een uitduel bij SC Heerenveen, waarin AZ met 3-3 gelijk weet te spelen. Vanuit het uitvak klinkt regelmatig het ‘Pellè bak nog een pizza, bak nog een pizza voor mij.’
Op vrijwillige basis
Een anti-climax met Pellè en de winnende goal in de slotfase tegen Ajax bleef uit. Nee, het huwelijk tussen AZ en de Italiaanse voorhoedespeler zou geen voetbalsprookje meer gaan worden. Dat wist de hoofdrolspeler zelf maar al te goed. Toen AZ in de winter van 2010 beloofde mee te werken aan een zomerse overgang naar Parma, besloot Pellè de resterende maanden in Alkmaar daarom maar zonder salaris te gaan voetballen. ”Ik heb niet kunnen laten zien wat ik had gewild, dat steekt mij”, sprak hij destijds. Een meevaller voor AZ, dat volop moest bezuinigen na het faillissement van hoofdsponsor DSB Bank. Het sierde een zelfkritische voetballer. Een voetballer die eerder nog werd verweten het te hoog in de bol te hebben, werd nu vooral als ‘loyaal’ en ‘schuldbewust’ gezien.
Toen Pellè een jaar later opdook in Rotterdam kreeg hij wederom de lachers op zijn hand. Het was nota bene Ronald Koeman, die de Italiaan in zijn korte periode als AZ-coach al eens onder zijn hoede had, die Pellè naar Feyenoord haalde. Tot ongeloof van de criticasters. Want wat moest een club met titelambities nou in hemelsnaam met een spits die bij AZ door de mand was gevallen? Pellè bewees echter het ongelijk van de zogenaamde kenners en ontpopte zich in De Kuip tot een waar fenomeen. Iets dat hem uiteindelijk gelijk gaf om de woordenboeken links te laten liggen. Want aan Nederlands spreken heb je niet zo veel in de Premier League.
Inmiddels bevinden we ons in het epicentrum van 2016, waar de volledige voetbalfocus even niet op Alkmaar ligt. Nee, Frankrijk staat tot 10 juli in de schijnwerpers, voor het EK voetbal. Een land waar niet El Hamdaoui, Dembélé of Jeremain Lens een hoofdrol opeist, maar waar Pellè met een mooi doelpunt titelfavoriet België het zwijgen weet op te leggen. Wie weet tilt hij straks als eerste spits van Italië de Europese bokaal de lucht in. Ja, die pizzabakker uit Lecce. Een jonge voetballer die in Alkmaar faalde en uit schaamte de laatste maanden zonder salaris besloot te voetballen.
[poll id=”184″]
