Over exact een week gaat het balletje in Alkmaar weer officieel rollen. In elf dagen tijd speelt de ploeg dan al drie belangrijke wedstrijden. In de strijd om plaatsing voor de Europa League nemen de Alkmaarders het in een week tijd tweemaal op tegen Medipol Başakşehir, terwijl het drie dagen daarna de competitie opent met de kraker tegen Ajax. In principe moet het team op dat moment redelijk op oorlogsterkte zijn. Ik vraag me echter af of de selectie er op dit moment al klaar voor is.
De selectie barst van het talent met jongens als Dos Santos, Haye, Janssen, Luckassen, Van Overeem, Tankovic en zo kan ik er nog wel een paar noemen. Met talent alleen win je echter geen wedstrijden. Recent werd duidelijk dat Gouweleeuw de nieuwe aanvoerder werd, en die zei letterlijk de volgende woorden: “Onze groep is zó jong, dat heb ik nog nooit meegemaakt. In mijn begintijd bij Heerenveen was ik de enige jongen onder de twintig, terwijl de rest ouder dan 25 was. Nu is het bijna zeldzaam als je nog een jongen van dertig in je team hebt.”
Les uit het verleden
Ik moet zeggen dat die woorden mij toch wel enige zorgen baren. Na afloop van het seizoen 2006/2007 liet AZ zijn eerste drie aanvoerders gaan in de personen van Arveladze, De Cler en Steinson. Vlak voor aanvang van het seizoen 2007/2008 vertrok ook Danny Koevermans nog, waarna ook Maarten Martens en Stijn Schaars praktisch het gehele seizoen zouden missen door zware blessures. Wat overbleef was een voornamelijk jonge en getalenteerde selectie. Het resultaat is echter bekend. Door gebrek aan routine, leiding en hiërarchie ontspoorde de boel gigantisch. Het elftal belandde in een neerwaartse spiraal, waarbij zelfs één van Nederlands beste trainers niet in staat bleek het tij te keren.
Het kenmerk van jonge teams is instabiliteit. Juist in tijden van instabiliteit is het belangrijk dat er bepaalde jongens zijn op wie het team terug kan vallen en die de jonkies bij de hand nemen. In de huidige selectie komen alleen Gouweleeuw en Ortiz daarvoor in aanmerking. Beide spelers zijn wel stabiele factoren, maar Gouweleeuw is nog steeds relatief jong, terwijl Ortiz mij niet echt een leiderschapstype lijkt.
Ervaren medespeler
Niet alleen binnen de lijnen is ervaring belangrijk, ook daarbuiten is het van groot belang. We hebben in mijn ogen een prima technische staf, alleen komen adviezen van medespelers toch anders aan dan die van een trainer. Joël Veltman maakte daar eerder deze week een opmerking over met betrekking tot Heitinga: “Johnny laat zich gelden, binnen en buiten het veld. Soms komt hij even bij je langs. ‘Dat ene moment, wat kon je doen?’, vraagt-ie dan. John heeft wel een miljoen van die momenten meegemaakt. De trainer kan iets zeggen en dan pik je het ook wel op, maar nog meer als een andere speler iets zegt. Dat is dwingender.”
Ik vind dat hij daarin een punt heeft en ik pleit dan ook voor vier ervaren spelers in het elftal. Op die manier heb je nog plek voor zeven van onze talenten en hoeft de jeugdopleiding daar niet onder te leiden. Wat ook een optie is, of aanvulling daarop kan zijn, is een speler aantrekken in de “Ooijer-rol”. Voor zo’n rol zou je bijvoorbeeld aan Mathijsen kunnen denken. Iemand met een schat aan buitenlandse ervaring en iemand die meerdere grote toernooien en een WK-finale heeft meegemaakt. Voor jongens als Hatzidiakos, Kramer, Haps, Anderson, Luckassen en Van der Linden zou dat een uitstekende leermeester kunnen zijn.
Verwachtingspatroon
Na het bovenstaande te hebben geconstateerd vind ik het ook moeilijk om een verwachtingspatroon te hebben voor het komende seizoen. Zoals gezegd is er voldoende talent, maar missen we ervaring. Een evenaring van de derde plek lijkt mij niet realistisch. Ajax, Feyenoord en PSV lijken sowieso een voorsprong te hebben, terwijl wij gelijkwaardig zijn aan SC Heerenveen, FC Twente en Vitesse. Wat dat betreft moet je ook niet raar opkijken als we toevallig een keer zevende eindigen. Zeker als we de voorrondes van de Europa League overleven en we op drie fronten actief zullen zijn.
In de voorbereiding loopt alles op het oog prima, al is de tegenstand nog niet echt heel hoog geweest. In principe is het Europa League duel van volgende week donderdag het eerste serieuze meetpunt. Op dit moment schat ik die kansen als 50-50 in. Het wordt ervaring tegen talent, de jongetjes tegen de mannen en voetballend vermogen tegen routine. Pas daarna zullen we echt weten waar we (voorlopig) staan. En dat voorlopig heeft dan weer betrekking op de transfermarkt die daarna nog 3 tot 4 weken open is.
