We schrijven zaterdag 26 september 2015, een avond waarop AZ aantrad tegen Heracles Almelo. Het zou een wedstrijd worden waarin Muamer Tankovic de eredivisie kennis liet maken met zijn talent. De Bosnische Zweed kreeg van zijn trainer John van den Brom het vertrouwen nadat hij midweeks met twee goals ook al een aanzienlijke bijdrage had in de bekerwinst tegen een tiental VVV’ers. Hij zou dat vertrouwen niet beschamen.
Tankovic leek ontketend en was een ware plaag voor de Almelose defensie. Al vroeg in de wedstrijd vond hij de lat met een mooie stift. Niet veel later bediende hij Jeffrey Gouweleeuw uit een corner, waarna de aanvoerder wist te scoren. Wat vooral opvallend was is dat hij niet alleen voor eigen succes ging maar ook zijn ploeggenoten niet te missen kansen bood. Het is dat Vincent Janssen toen nog niet zo scherp was als hij nu is, anders had hij zo nog twee assists bij kunnen schrijven.

Ommekeer
In de tweede helft ging de aanvaller door en werd er eerst nog een inzet van hem van de lijn gehaald, alvorens hij het duel vlak voor tijd besliste middels een mooie individuele actie. Het leek een voorbode voor een fantastisch seizoen, het seizoen van Muamer Tankovic. Niets bleek echter minder waar. In de twee wedstrijden die volgden won AZ, met de Zweed in de basis, van Athletic Bilbao en speelde het FC Twente van de mat. De wedstrijd daarna ging het mis. De Alkmaarders speelden een belabberde pot op bezoek bij Cambuur en Tankovic werd in de rust geslachtofferd ten faveure van Hupperts.
Vertrouwen
Sindsdien zien we Tankovic nog maar sporadisch in actie. Opvallend, zeker ook omdat het een speler is die wedstrijden voor je kan beslissen. Toen ik hem na die bewuste wedstrijd tegen Heracles sprak gaf hij aan dat hij zo lekker speelde omdat hij vertrouwen voelde. Ik denk dat vertrouwen ook direct het sleutelwoord is bij deze jongen. Tankovic is geen nuchtere Volendammer zoals Mühren bijvoorbeeld is. Die kan je rustig zes wedstrijden op de tribune zetten en vervolgens valt hij stoïcijns in. Dat is niet het geval bij de Zweed. Dat is een trotse jongen die gebaat is bij vertrouwen. Hij wil belangrijk zijn voor het team en gaat zichzelf voorbij lopen in zijn drang zich te bewijzen en te onderscheiden.
Nuchter
Supporters zien dat doorgaans als arrogantie en zelfoverschatting. Je merkt het ook aan de reacties van een deel van het publiek na een mislukte actie of een schot van dertig meter dat over vliegt. Zulke reacties werken averechts. Een Noord-Hollander ziet echter liever de nuchtere Mühren dan de excentrieke Tankovic. Laatstgenoemde heeft natuurlijk veel meer talent maar de Volendammer is wat normaler. Het is jammer want ik denk nog steeds dat AZ een potentieel toppertje in huis heeft. Wel zal de vorm van Heracles snel terug moeten keren, anders kan het sprookje wel eens voortijdig tot een einde komen.

Rendement
De vraag is of Van den Brom er hetzelfde over denkt. De Zweed lijkt toch iets minder krediet te hebben dan andere talenten. Een andere favoriet van mij, Dabney dos Santos, verkeerde ook langere tijd in een wat mindere vorm maar leek toch aanzienlijk meer vertrouwen te genieten dan Tankovic. Dat terwijl de statistieken van de Zweed niet eens zo heel beroerd zijn. Gemiddeld heeft hij dit seizoen 106 minuten nodig om tot een goal of een assist te komen in AZ 1. Vorig seizoen had hij daar 171 minuten voor nodig. Als je dat afzet tegen de prestaties van bijvoorbeeld een Guus Hupperts dan doet Tankovic het beduidend beter. Hupperts had namelijk over zijn gehele periode bij AZ 270 minuten nodig om te komen tot een goal of een assist in het eerste elftal.
Berghuis-scenario
Ik blijf dan ook hopen op een serieuze kans voor Tankovic bij AZ. Natuurlijk moet je kansen ook zelf afdwingen maar het is vrij moeilijk om je te bewijzen als je een kwartier voor tijd het veld in moet komen. Zeker als de wedstrijd al is beslist en al helemaal als je de persoonlijkheid van Tankovic hebt en je veel te geforceerd jezelf wilt gaan bewijzen. Ik hoop nog steeds op het scenario van Berghuis. Die liep de eerste anderhalf jaar ook anoniem rond in Alkmaar. Hij speelde wel, je zag dat hij talent had maar een doorbraak bleef uit. Een jaar later was hij een dragende speler. Ik hoop dat we hetzelfde kunnen zeggen in januari 2017 over Muamer Tankovic.






