Werklust, doorzettingsvermogen en bescheidenheid. Zomaar een greep woorden die het karakter van Simon Poulsen zouden kunnen omschrijven. Op 7 oktober 1984 zag hij het levenslicht in het Deense Sonderborg, alvorens hij 23 jaar later koers zette richting het verre Alkmaar. De inmiddels 30-jarige Deen groeide in zijn eerste periode bij AZ uit tot absolute publiekslieveling, alleen al door die genoemde karaktereigenschappen die hij als geen ander beheerst. Na een korte tussenstop in Italië, waar het niet liep zoals hij zelf had gehoopt, is hij weer terug op de plek waar hij zich thuis voelt. AZFanpage schoof aan bij Simon Poulsen voor dit exclusieve interview. ”AZ is als familie voor mij.”
Foto: Poulsen wordt geknuffeld door zijn ploeggenoten nadat hij AZ op fenomenale wijze op gelijke hoogte heeft gebracht in Den Haag, eind september.
Simon, goed je te zien. Allereerst, hoe gaat het met je?
”Het gaat goed met mij, zeker buiten het veld”, doelend op het naderende vaderschap dat de Deen te wachten staat. ”Dat betekent heel veel voor mij, het is een nieuwe stap in mijn leven waar ik me erg gelukkig bij voel.”
Je verliet AZ in 2012 voor een Italiaans avontuur bij Sampdoria. Anderhalf jaar later konden we je opnieuw verwelkomen in Alkmaar. Miste je de boerenkool?
”Haha, dat zeker. Nee, ik had hier 4,5 jaar gespeeld, een mooie tijd gehad, en was toe aan een nieuwe uitdaging. Ik kon ook naar andere clubs in Nederland, maar dat wilde ik niet. AZ is mijn club, dat is voor iedereen bekend, zeker voor mijzelf.”
Het gerucht ging dat Ajax je destijds wilde contracteren.
”Daar had ik geen interesse in. Ik wilde een avontuur in het buitenland, wilde me doorontwikkelen. Een nieuw land met een andere cultuur, ander soort voetbal, meer verdedigend ook. Daar lag voor mij de uitdaging.”
Je periode bij Sampdoria pakte niet uit zoals jij graag gehoopt had.
”Nee, dat klopt. Toen ik bij de club kwam waren ze net gepromoveerd naar de Serie A, dat voelde heel positief. Toen de trainer die mij had gehaald na drie maanden ontslagen werd, kwam ik bijna niet meer aan spelen toe. Het was een moeilijke periode voor mij. Ik ben er mentaal sterker door geworden en kan nu makkelijker met tegenslagen omgaan”, kijkt hij terug op zijn periode in Genua. ”Ik vond het ook erg moeilijk om met teamgenoten en de trainer te communiceren. Niemand sprak Engels daar.”
AZ veroverde na jouw vertrek de KNVB-beker. Had je dit achteraf graag mee willen maken of heb je geen spijt van je keuze voor Sampdoria?
”Natuurlijk had ik dat graag mee willen maken. Ik heb bij AZ het landskampioenschap en de Supercup gewonnen, maar de beker heb ik nog niet. Toch heb ik geen spijt van mijn keuze. Ik heb heel veel geleerd in Italië, ondanks dat het een moeilijke tijd voor mij was. Maar het is logisch dat als je naar een club gaat, je daar komt om wedstrijden te spelen.”
Foto: Simon Poulsen maakt zijn eerste minuten in Alkmaar op 2 februari 2008 tegen PSV (0-2). De Deen maakte een week eerder zijn AZ-debuut.
In Genua speelde je samen met een andere oud-AZ’er: Sergio Romero. Hij is niet zo goed weggegaan bij AZ. Spraken jullie elkaar nog wel eens over jullie tijd in Alkmaar?
”We spraken elkaar er af en toe nog wel eens over. Het verschil tussen hem en mij was dat hij AZ meer als tussenstap zag voor een andere grote club. Hij is een ander type persoon dan ik. Ik voel me hier een onderdeel van een familie, Sergio dacht daar gewoon anders over. Misschien komt het wel gewoon doordat Denen en Nederlanders qua mentaliteit op elkaar lijken. Sergio is een Zuid-Amerikaan, die voelt zich misschien meer thuis in Italië.”
Ervaring is in elk team belangrijk. Elk team heeft dragende spelers nodig, jongens die op basis van ervaring weten wat nodig is om resultaten te halen. Juist op momenten dat het moeilijk is. Simon heeft alles om die rol in te vullen. Leuk dat hij weer terug is.
Stijn Schaars, ploeggenoot van Simon Poulsen bij AZ van 2008 tot 2011. (op de foto naast elkaar)
Een andere oud-collega uit jouw eerste periode bij AZ, Stijn Schaars, spraken wij in aanloop naar PSV-AZ eerder deze maand. Hij gaf in zijn interview aan dat hij het erg leuk vond om jou te zien terugkeren in Alkmaar.
”Dat vind ik leuk om te horen. Hij was natuurlijk aanvoerder toen ik hier kwam, en heeft veel ervaring opgedaan in het voetbal. Hij weet wat het inhoudt om AZ’er te zijn. Erg mooi.”
Zijn er ook nog andere spelers uit jouw eerste periode waar je nog steeds contact mee hebt?
”Ik spreek David Mendes da Silva (Panathinaikos) nog regelmatig. Wij trokken vaak met elkaar op toen we hier nog samen speelden. Nick van der Velden (FC Groningen) spreek ik nog heel af en toe, zaterdag speelden we toevallig nog tegen elkaar. Ook heb ik nog contact met Charlison Benschop (Fortuna Düsseldorf), hij is een goede vriend van me geworden.”
Je bent een publiekslieveling in Alkmaar. De mensen houden van je goede instelling en eeuwige ijver. We zien je eigenlijk altijd lachen. Hoe komt dat?
”Zo ben ik gewoon als mens. Ik zit gewoon lekker in mijn vel hier. Eigenlijk kan ik bij AZ niet anders dan lachen en vrolijk zijn,” benadrukt hij. Poulsen geeft ook aan erg blij te zijn met zijn goede relatie met het Alkmaarse publiek. ”Toen ik hier was voelde ik me al goed bij de fantastische steun die de AZ-supporters mij gaven. Maar toen ik wegging besefte ik pas echt hoeveel dat voor me betekende. Natuurlijk was ik ook blij hier, maar pas toen ik in Italië speelde en woonde besefte ik hoe belangrijk het vertrouwen van het publiek voor me was.”
‘Ik sta open voor contractverlenging’
Foto: Poulsen op weg naar het podium voor de uitreiking van de kampioensschaal in 2009.
Je contract loopt aan het einde van het seizoen af. Gaan we binnenkort horen dat jij en AZ verlengen?
”Ik sta er zeker voor open. Zoals ik al zei, AZ is mijn club en ik voel me prettig hier. Ik denk dat we binnenkort maar eens in gesprek moeten gaan om te kijken of we dat kunnen oplossen.”
Terugkijkend naar jouw eerste periode. Hoe was het voor jou om als jong Deens talent in 2007 de stap te zetten naar Nederland en de Eredivisie? Kende je AZ überhaupt al?
”AZ had goede zaken gedaan, zeker wat betreft Europees voetbal. Ze deden ook mee in de top van de Eredivisie, dat wist ik wel. De namen van de spelers kende ik niet, maar ik wist wel dat Van Gaal hun trainer was. Het was gewoon een fantastische stap voor mij.”
Tijdens je eerste seizoenen in Alkmaar kwam je niet veel aan spelen toe. Vond je dat lastig?
”Ik was natuurlijk jong en kwam bij AZ om te voetballen. Ik was op dat moment een van de grootste talenten van Denemarken, had het goed gedaan bij FC Midtjylland en wilde meteen doorzetten en aan speelminuten toekomen. Dan kom je hier en voel je dat het niveau een stuk hoger is en je ‘een van de’ bent. Ik moest ook wennen aan de nieuwe taal en omgeving, ik had daar het eerste halfjaar wel moeite mee moet ik eerlijk zeggen.”
Ondanks dat je geen basisspeler was veroverde jij met AZ het landskampioenschap in 2009. Hoe beleefde je dat succes?
”Ondanks dat ik geen vaste basisspeler was heb ik toch mijn wedstrijden gepakt. Ik begon de eerste twee duels van het seizoen in de basis. Die verloren we, ik kwam op de bank en het team begon heel goed te draaien. Daar was ik natuurlijk blij mee, maar ik had ook het gevoel dat als we de eerste wedstrijd niet hadden verloren ik misschien in de basis had kunnen blijven staan. Ik bleef hard trainen en kreeg complimenten van de trainers. Toen Sebastien Pocognoli geblesseerd raakte hebben ze me linksback gemaakt. Toen heb ik een aantal wedstrijden kunnen spelen die we volgens mij allemaal wonnen. Ik heb dus wel het gevoel dat ik een goed aandeel heb gehad in dat kampioenschap.”
Het jaar na de titel speelde je drie duels in de groepsfase van de Champions League. We liegen niet als we zeggen dat het ons daar behoorlijk tegen zat. Was het moeilijk om positief te blijven na al die teleurstellingen?
”Champions League is natuurlijk het mooiste wat je kunt meemaken als clubvoetballer. Toen we de loting zagen dachten we dat we een goede kans zouden maken om door te gaan. Dat we als nummer vier in de groep eindigden was moeilijk, omdat ik vond dat er meer in zat.”
Je bent inmiddels de enige overgebleven speler uit het DSB-tijdperk. Is de club volgens jouw gevoel veranderd in de afgelopen jaren?
”De club blijft gewoon hetzelfde. AZ is een familieclub, je voelt je hier goed thuis en wordt hier goed behandeld. Dat weet ik nu, omdat ik ook een andere club heb meegemaakt. In Alkmaar heb je het echt goed.”
En op het veld?
”Er is natuurlijk minder geld, wat betekent dat er meer naar de jeugd moet worden gekeken dan vroeger het geval was. Toen was er veel meer routine en trok de club spelers aan die vrijwel direct op een hoger niveau konden spelen. Dat is nu anders. Nu hebben we een jonge ploeg en zie je nog vaak die ups en downs.”
‘Ik zag Dick Advocaat als een mentor’
Afgelopen jaren heeft AZ meerdere malen van trainer gewisseld. Van wie heb je het meeste geleerd?
”Dat is lastig om te zeggen. Ik heb hier heel veel grote trainers gehad waarvan ik allemaal verschillende dingen heb geleerd. Van Gaal is natuurlijk een fantastische trainer en ook met Ronald Koeman kon ik het goed vinden. Martin Haar is heel erg belangrijk geweest in de periode dat ik voor het eerst van linksbuiten tot linksback werd getransfereerd. Daarnaast is Dick Advocaat misschien diegene die het meeste voor mij betekend heeft. Hij heeft me echt de kans gegeven om basisspeler te worden en heeft me bijna alles laten spelen. Hij is erg belangrijk voor mij geweest en dat is hij nu nog. Ook toen ik hier wegging hield ik goed contact met hem, ik zag hem eigenlijk een beetje als een mentor.”
‘We moeten voor Europees voetbal gaan’
Jullie zijn wisselvallig aan het seizoen begonnen. Waartoe acht jij deze selectie dit jaar in staat?
”Ook dat is lastig om te zeggen. Je ziet dat we mede door blessures op dit moment wat creativiteit missen. Als Aron en Steven weer terug zijn hebben we een bredere selectie en meerdere mogelijkheden. Dan denk ik wel dat wij in staat zijn om ons voor Europees voetbal te plaatsen.”
Je speelde in 2010 en 2012 met Denemarken nog tegen Oranje op het WK en EK. Hoe was het voor jou om als AZ’er voor 98.000 toeschouwers in Johannesburg tegen Nederland te spelen?
”Haha, nu gaat het leuk worden”, lacht de international als wij de vraag hebben gesteld. Poulsen kopte tijdens die wedstrijd tegen Oranje via een ploeggenoot in eigen doel waardoor Nederland aan de leiding kwam. ”Het was voor mij natuurlijk leuk om tegen Nederland te mogen spelen. Je nieuwe vrienden en buren zijn Nederlands, normaal hopen ze dat je wint en nu zijn ze tegen je, dat is leuk.” Twee jaar later op het EK in Polen en Oekraïne nam Poulsen door middel van een assist sportieve revanche op Oranje. Het doelpunt dat voortkwam uit zijn actie bleek de enige treffer van het duel te zijn.
Foto: Simon Poulsen beantwoordt onze vragen in de Co Adriaanse persruimte.
[poll id=”89″]
