Alkmaar staat voor de zoveelste keer in zeer korte tijd op z’n kop. Na de vreemde ontslagen van Ronald Koeman, Gertjan Verbeek en het terugtreden van Marco van Basten stapte nu Alex Pastoor op bij ‘Hollywood aan de Kaasmarkt’. In het eerste bericht van het eigen kanaal sprak AZ over een afscheid in goed overleg, maar wat volgde was en is weer te gênant voor woorden allemaal. Het zou gaan om de duur van het contract, Pastoor zou naar de rechter stappen en het AD liet even weten dat de zaakwaarnemer van Pastoor een enorme lul is. Kortom, het was weer eens een dag om je kapot voor te schamen in Alkmaar.
We lachen smadelijk om soaps bij clubs uit bijvoorbeeld Arnhem en Den Haag, maar moeten zo langzamerhand concluderen dat het hier niet veel beter is. Trainers sneuvelen in een rap tempo en de club maakt zich drukker om jeugdcomplexen en ruziemaken met de gemeente Alkmaar dan over de prestaties op het veld en de steeds leger wordende tribunes. Het lijkt alsof het ze niet uitmaakt dat we nu al ruim drie jaar (bekerwinst was een incident) naar afbraakvoetbal zitten te kijken.
Stewart & Pastoor
Om ons heen wordt de roep om het ontslag van Earnest Stewart met de minuut groter en de spreekkoren van afgelopen weekend lijken een voorbode van een ongemakkelijke zondagmiddag voor de technisch directeur. Of de Amerikaan de enige schuldige is bij de huidige onrust is lijkt me ook wat overdreven omdat de move van Van Basten uit het niets kwam en de rol van Pastoor ook dubieus is. De trainer had in negen maanden kunnen laten zien dat hij een goede hoofdtrainer zou zijn voor zijn droomclub, maar daar had hij blijkbaar ook de ballen niet voor. Als je overtuigd bent van jezelf (en zo komt hij wel over) dan moet je die handschoen ook op durven te pakken. Vooral ook omdat de club toch aardig wat om moest gooien na de stap van Marco van Basten.
Robert Eenhoorn
Wat ook pijnlijk is in dit verhaal is dat nu ineens heel duidelijk wordt wat een goede algemeen directeur betekent voor een club. Met Toon Gerbrands nog aan het roer was het op technisch gebied ook niet veel beter, maar Toon was wel als geen ander in staat om de angel uit kinderachtig gedoe te halen. Nu heb ik mede door wat verhalen en de door mijn Victoria Alkmaar-collega’s gevoerde gesprekken met Robert Eenhoorn wel het idee dat hij een goede vervanger gaat worden voor Gerbrands, al is het op dit moment wel erg jammer dat honkbal tot 1 oktober de prioriteit heeft. Een strakke hand en een keiharde no-nonsense aanpak hadden nu een enorm verschil kunnen maken. Dat Eenhoorn over twee weken gelijk aan de bak kan heeft de afgelopen periode wel bewezen en het is te hopen dat hij die porseleinkast eens goed door elkaar gaat rammelen.
Voetballen zoals onder Adriaanse
De namen die nu rondzingen in Alkmaar zijn die van John van den Brom, die al binnen een paar minuten na het nieuws over Pastoor liet weten interesse te hebben en oud AZ’er Bert van Marwijk, die iets moeilijker haalbaar lijkt. Nu zou ik daar een mening over kunnen hebben, maar het interesseert me net als De Kromme eigenlijk geen ene moer wie er straks voor die groep staat. Wat me wel interesseert is het voetbal dat daar uit voort gaat komen. Deze selectie kon en kan zoveel beter dan wij de afgelopen jaren hebben gezien en het is hoe dan ook tijd voor een trainer die AZ weer wil laten voetballen zoals onder Co Adriaanse in de meest fantastische periode die ik (en velen met mij) ooit heb gehad als supporter. Dit is niet alleen de enige manier om de rust terug te krijgen bij de club, maar ook de enige manier om het stadion weer ouderwets op zijn kop te laten staan. Zo moeilijk is het allemaal niet, GA GEWOON VOETBALLEN!
