Toen ik zojuist een emotionele Maarten Martens zag vertellen dat een vervolg van zijn actieve carrière op het hoogste niveau er niet meer in zal zitten kreeg ik toch wel even een brok in mijn keel. Tegelijkertijd vroeg ik me af hoe ik dit nieuws hier zou delen. Een berichtje van twee alineas dat Martens stopt kon ik niet uit mijn toetsenbord krijgen. Niet voor iemand die zevenenhalf jaar verbonden is geweest aan onze club, en in die periode is uitgegroeid tot een icoon. Martens was toch een beetje de Kristen Nygaard van zijn generatie. Want ondanks dat de Belg opgroeide bij de Brusselse topclub Anderlecht kunnen we toch wel stellen dat we te maken hebben met een echte AZ’er.
In de zomer van 2004 zette de jonge en iets wat iele Martens voor het eerst voet op de Nederlandse voetbal bodem. Hij liet als huurling van Anderlecht echter direct zijn voeten spreken in het shirt van RKC Waalwijk. Na een succesvol seizoen werd hij definitief vastgelegd door de Brabanders. Een seizoen later had ook AZ genoeg gezien. Marcel Brands, die de Belg eerder ook al van Anderlecht naar RKC haalde, maakte naar verluidt anderhalf miljoen euro over naar zijn oude club en haalde Martens naar Alkmaar. Achteraf bleek dat nog een koopje.
Entree Alkmaar
In zijn debuutjaar drukte Martens meteen zijn stempel. Waar hij de eerste wedstrijden nog als invaller binnen de lijnen kwam, greep hij in oktober zijn kans als basisspeler. De ploeg reeg, mede onder zijn leiding, de zeges aan elkaar. Verschillende ploegen werden aan gort gespeeld en Martens zou in dat seizoen uiteindelijk goed zijn voor tien goals en tien assists in de eredivisie. Het zou qua persoonlijke statistieken ook direct zijn beste jaargang zijn in dienst van AZ. Als team zouden we in dat jaar op het nippertje naast alle prijzen grijpen. De titel werd verspeeld op Woudestein, terwijl de beker en de play-offs in de finale werden verloren van Ajax.
Drama
Het seizoen daarna zou de boeken ingaan als een dramatisch jaar. Zowel voor Martens persoonlijk als voor AZ. De Belg zou zelf vanwege een zware kruisbandblessure bijna het gehele jaar naast het veld staan. Terwijl zijn ploeg binnen de lijnen geen schim was van het elftal dat het jaar daarvoor de harten veroverde van de Nederlandse voetbalfans. Na afloop van het seizoen werd er grondig gerenoveerd. Diverse spelers mochten vertrekken en er werden nieuwe spelers opgehaald bij andere clubs. Louis van Gaal zei echter dat de belangrijkste mutaties niet van buitenaf kwamen maar van binnenuit. De terugkeer van Martens, en de eveneens lang gebleseerde Schaars, zou cruciaal zijn volgens de oefenmeester.
Wederopstanding
Van Gaal zou gelijk krijgen. Het seizoen 2008/2009 zou het jaar van de revival worden. Nadat de eerste twee wedstrijden werden verloren van respectievelijk NAC en ADO Den Haag stond de moeilijke confrontatie tegen PSV op het programma. Met nog tien minuten op de klok beslistte Maarten Martens de wedstrijd. De Belg werd diep gestuurd door El Hamdaoui en met een uiterst bekeken stift verschalkte hij PSV-doelman Isaksson. AZ won met 1-0 en een dreigende crisis werd afgewend. Sterker nog, AZ stootte met een bijna ongeslagen reeks door naar het landskampioenschap. Martens zou dat jaar met zeven goals en tien assists in de competitie een belangrijk aandeel hebben in de wederopstanding van de club.
Kwakkelen
Kort na dat kampioenschap viel de DSB Bank om en zouden diverse spelers de deur in Alkmaar achter zich dicht trekken. Martens vertrok echter niet direct en speelde nog twee volledige seizoenen in Alkmaar. Daarna werd gedacht dat ook de Belgische stylist wel zou vertrekken uit de Kaasstad. Zeker toen hij in febrauri 2012 hoogstpersoonlijk de onderlinge confrontatie tussen Anderlecht en AZ beslistte. Met een volley kreeg hij het Constant Vanden Stockstadion stil en maakte hij de winnende treffer. In de seizoenen 2011/2012 en 2012/2013 kwakkelde hij echter met blessures en kon hij nauwelijks een serie wedstrijden neerzetten, laat staan zijn stempel echt drukken. In dat laatste seizoen won zijn club nog wel de KNVB beker, maar daar had hij met slechts 59 minuten een marginaal aandeel in.
Vertrek
In het seizoen 2013/2014 begon hij aan zijn laatste contractjaar in Alkmaar en was hij zowaar weer fit. Met zeventien wedstrijden, waarin hij eenmaal scoorde en elf keer een assists verzorgde, kon hij een aardig moyenne overleggen. Al was hij niet meer zo dwingend aanwezig als in zijn glorietijd. Desondanks vertrok Martens in de winter van dat jaar naar het Griekse PAOK Saloniki. Dat avontuur zou uiteindelijk geen succes worden. Krap een jaar later werd hij verhuurd en speelde hij met het Belgische Cercle Brugge tegen degradatie. Alhoewel, spelen.. Na acht wedstrijden, nul assists en geen enkele goal speelde hij begin maart 2015 zijn laatste officiele wedstrijd. Na een korte terugkeer bij PAOK werd zijn contract verscheurd en zat hij sinds de zomer zonder club.
Afscheid
Vanmorgen volgde dan het verlossende woord dat men eigenlijk al verwachtte. Martens verklaarde dat hij zou stoppen met het spelen op het hoogste niveau. Hij heeft het gevoel dat hij niet meer op het niveau kan komen dat hij van zichzelf verwacht. Bovendien zou het fysiek een risico met zich meebrengen met het oog op de toekomst. De definitieve woorden ‘Ik stop ermee…’ kon hij niet over zijn lippen krijgen. Toch is het afgelopen. Martens kan terugkijken op een mooie loopbaan, al had er zoveel meer ingezeten. Zijn lichaam liet het op belangrijke momenten afweten, waardoor wij hier tegen ieders verwachting bijna acht jaar hebben kunnen genieten van onze Belgische vriend.
Ik hoop Martens echter spoedig terug te zien in Alkmaar. Als speler zal het niet zijn, maar wat zou het mooi zijn om zo’n icoon rond te zien lopen op het nieuwe trainingscomplex, alwaar hij een jeugdploeg onder zijn hoede neemt of de (jeugd)spelers techniektraining geeft. Bij dat laatste moet ik dan direct denken aan die panna waarmee hij Theo Janssen vernederde tegen Ajax in zijn laatste seizoen. Er zijn echter genoeg momenten waaraan wij watertandend terug kunnen denken als wij de naam Maarten Martens horen. Ik denk dan ook dat ik namens alle AZ supporters spreek als ik zeg: ‘Maarten bedankt!’
