De kogel is door de kerk. Na maanden van geruchten, speculaties en vermoedens heeft AZ vanochtend bevestigd wat heel Alkmaar al wist en nog meer vreesde: Niklas Moisander (26) vertrekt na vier jaar in het shirt van AZ gespeeld te hebben naar de aartsrivaal én concurrent uit Amsterdam.
Moisander is na Olaf Lindenbergh (2005), Kenneth Perez (2006), Demy de Zeeuw (2009), Mounir El Hamdaoui (2010) en Kolbeinn Sigthorsson (2011) de zesde speler die een succesvolle periode bij AZ vervolgt met een fiasco in de Bijlmerse betonbak. Martin van Geel (2005) rekenen we dan niet eens mee. Het scoutingsapparaat van de Amsterdammers blijkt permanent in Alkmaar gestationeerd te zijn om de elk jaar weer goed door AZ gescoute spelers warm te maken voor een overgang van ‘de provincieclub’ naar ‘de grote stad’. Treurig genoeg is zelfs een speler als Moisander, die aan het begin van zijn carrière door ajax werd weggestuurd, hier gevoelig voor. Nadat Zwolle hem een kans bood en AZ definitief de carrière van de Fin redde, spreekt Moisander vandaag van een overgang naar zijn ‘droomclub’. Dezelfde retoriek was eerder bij onder andere Kenneth Perez te horen, iemand waar sindsdien op de vaderlandse voetbalvelden niets meer van vernomen is.
Toch zegt Moisander ook, tegenover ElfVoetbal: ‘Ik verlaat AZ met pijn in het hart. De gevoelens voor de club en mijn medespelers zijn sterk. Ik heb in een groep zelfs nog nooit zo’n goede sfeer meegemaakt.’ Hij zal er nog wel eens met weemoed aan terugdenken.
De ‘scouting’ van ajax
Een overstap naar de aartsrivaal ligt altijd gevoelig, en ook Moisander zal weinig hartelijk ontvangen worden als hij in maart met zijn droomclub terugkeert in Alkmaar. De AZ-supporter is inmiddels zo murw gebeukt met dit soort overgangen dat het al bijna geen verrassing meer is dat spelers naar Sodom en Gomorra verhuizen. AZ zoekt stad en land af naar talenten, ziet hoe deze in Alkmaar ontbolsteren en hoeft vervolgens niet lang te wachten voor de telefoon rinkelt en een plat, Amsterdams accent weerklinkt. Hoewel de transfers gevoelsmatig verschrikkelijk zijn, kan de rationele AZ-supporter samen met de penningmeester eigenlijk alleen maar bulderlachend terugkijken op al deze beladen transfers. Stuk voor stuk tastte ajax diep in de buidel voor de spelers van AZ, om de betreffende speler vaak al binnen een jaar op een zijspoor te zien belanden terwijl AZ het vertrek van de speler met capabele vervangers al lang had opgevangen.
Capabele vervangers lijken dit keer geen vanzelfsprekendheid. AZ zweert bij Etiënne Reijnen, die zich een goede buitenspeler heeft getoond maar zich in het hart van de defensie nog moet bewijzen. Dat geldt helemaal voor Thomas Lam, de eveneens Finse 18-jarige verdediger die in eigen land tot talent van het jaar werd uitgeroepen. Lam speelde nog geen wedstrijd voor AZ1, dus lijkt het niet reëel in hem nu al een waardige vervanger te zien. Het is daarom te hopen dat AZ met de Moisander-miljoenen nog een vervanger weet aan te trekken die direct kan worden ingezet. Anders kan deze transfer AZ wel eens duur komen te staan.
3 miljoen, 5 miljoen, of nog meer?
Bij de transfer van Moisander spreekt het Bijlmer-kamp van 3 miljoen euro, terwijl het AZ-kamp van minimaal 5 miljoen spreekt en de kaken zoals gebruikelijk stijf op elkaar houdt over de werkelijke transfersom. Het blijft gissen naar het overgemaakte bedrag, maar het lijkt ondenkbaar dat AZ een basisspeler met een tweejarig contract voor minder dan 5 miljoen euro verkoopt aan een concurrent die net flink heeft gevangen met verkopen van andere spelers. Gertjan Verbeek zei in het Noordhollands Dagblad van vanmorgen al dat het bedrag van 3 miljoen euro ‘bij lange na niet klopt. Het is veel meer.’ Dat strookt met uitlatingen van onder meer Earnest Stewart, die zei spelers met een doorlopend contract voor niets minder dan de hoofdprijs te laten vertrekken. ‘Zeker in het geval van een concurrent.’ Afgaande op die uitlatingen kunnen we zo goed als zeker vanuit gaan dat AZ in de schaduw van de sensatiezoekerij van de Telegraaf een prachtig bedrag heeft ontvangen voor een verrader die het hoogtepunt van zijn carrière al op videoband heeft staan.
